Διαδικτυακή επανάσταση εναντίον της παρακμής και της βλακείας!

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΙ Δωρεάν σπόροι Ελληνικών ποικιλιών!

Με αφορμή το άρθρο του φίλου και συνεργάτη Αρίσταρχου, σχετικά με τις στείρες πιπεριές που αγόρασε και τα μεταλλαγμένα που έρχονται στο τραπέζι μας από την “πίσω πόρτα” (πχ η ΕΕ απαγορεύει την... καλλιέργεια μεταλλαγμένων προϊόντων για κατανάλωση από ανθρώπους, αλλά όχι και για δημιουργία ζωοτροφών), θυμήθηκα την υπέροχη προσπάθεια που γίνεται στο χωριό Παρανέστι της Δράμας, όπου εκεί υπάρχει ο σύλλογος “Πελίτι”.
Λέμε ΟΧΙ στα μεταλλαγμένα!!!
ΟΣΟΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΣΤΕ ΘΑ ΣΑΣ ΤΑ ΣΤΕΙΛΟΥΝ ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ!



Ο σύλλογος αυτός έχει ως σκοπό την διατήρηση ντόπιων Ελληνικών ποικιλιών, φυτών και λαχανικών, που υπάρχουν στον Ελληνικό χώρο χιλιάδες χρόνια, όπως πχ η φάβα Σαντορίνης που καλλιεργείται τουλάχιστον από το 2000 πΧ.
Το σημαντικότερο που κάνει ο συγκεκριμένος σύλλογος είναι ότι, όχι μόνο διατηρεί τους σπόρους των γνήσιων ποικιλιών, αλλά τους στέλνει εντελώς ΔΩΡΕΑΝ σε όποιον θέλει να καλλιεργήσει Ελληνικές ποικιλίες και να καταναλώνει προϊόντα που βασίζονται στους νόμους της φύσης.
Αξίζει να επισκεφτείτε την σελίδα της κοινότητας “Πελίτι” peliti.gr και γιατί όχι, όσοι ενδιαφέρονται και μπορούν, να ζητήσουν σπόρους για να ξέρουν ότι αυτό που βάζουν στο τραπέζι τους και τρώνε και τα παιδιά τους είναι αγνό και Ελληνικό…


Πως φτιάχνω ΣΠΟΡΕΙΟ και πως μεγαλώνω φυτά, ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ!!
Γράφτηκε ότι θα υπάρξει απόφαση που θα απαγορεύσει την ιδιωτική καλλιέργεια. Και άλλες φορές έχουμε ακούσει ανάλογα «παράλογα», που στην πορεία τα «αλλάζουν», τα διαμορφώνουν, αλλά ο στόχος είναι γνωστός…
Toν σπόρο τους, τον έριξαν και δουλεύει. Ας μάθουμε να φτιάχνουμε ΕΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ, για … καβάντζα!

>>>>>>>περρισότερα

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

Τι σημαίνει το «χαράτσι» στις πληρωμές φόρων με μετρητά - Υπόγειο κτύπημα στην προσωπική ελευθερία

Γράφει ο Θεόφραστος Ανδρεόπουλος
Aίσθηση προκάλεσε η ανακοίνωση για «χαράτσι» στην εξόφληση των φόρων στα γκισέ των τραπεζών που είναι πλέον επίσημο γεγονός καθώς εντάσσεται στο πλάισιο της σταδιακής κατάργησης των μετρητών από τον κοινωνικό βίο.
Το ανακοίνωσε ο πλέον αρμόδιος, ο διοικητής της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων Γιώργος Πιτσιλής, τονίζοντας ότι με αυτό τον τρόπο το Δημόσιο εξοικονομεί 10 εκατ. ευρώ.
Όμως τι σημαίνει η κατάργηση αυτή των μετρητών για τους πολίτες; 
Την πλήρη κατάργηση της ελευθερίας τους τόσο απλά
Τα μετρητά δίνουν ελευθερία σε αυτόν που τα έχει.
Μια αληθινή παράνοια επικρατεί τον τελευταίο καιρό στην μαζική ενημέρωση όπου όλα τα κανάλια εν χορώ προσπαθούν να πείσουν τον Έλληνα να καταργήσει τα μετρητά, και να χρησιμοποιεί πλαστικό χρήμα, βάζοντας έτσι από μόνος το κεφάλι του στην "γκιλοτίνα" του ολοκληρωτισμού που έρχεται.
Ήδη πολλοί συμπολίτες έχουν επηρεαστεί από την προπαγάνδα των ΜΜΕ και της κυβέρνησης και εκφράζουν θετική άποψη για το ζήτημα της κατάργησης των μετρητών χωρίς να έχουν σκεφτεί ποτέ τις συνέπειες τις οποίες όταν τις καταλάβουν θα είναι πλέον πολύ αργά, καθώς η πόρτα του "κελιού" της "αιώνιας ηλεκτρονικής φυλακής" θα έχει κλείσει και θα έχει πεταχτεί και το "κλειδί".
To παγκόσμιο οικονομικό κατεστημένο προχωρά στην τελική του επίθεση κατά της ανθρώπινης ελευθερίας με πρόσχημα την φοροδιαφυγή και την παράνομη δραστηριότητα: Την κατάργηση των μετρητών και το δικαίωμα του πολίτη να αγοράζει ανώνυμα χωρίς να καταγράφεται και να δημιουργείται αυτόματα το αγοραστικό και άρα το ψυχολογικό του προφίλ με βάση το οποίο,το Σύστημα θα ξέρει εάν αποτελεί κάποιου είδους απειλή γι' αυτό.
Μετρητά σημαίνει ελευθερία επιλογών χωρίς να νιώθει κάποιος ότι παρακολουθείται λόγω αυτών.
 Μετρητά σημαίνει και έλεγχος στο προσωπικό πορτοφόλι. Έχεις χρήματα αγοράζεις, δεν έχεις δεν παίρνεις τίποτα παρά μόνο τα προς το ζην.
Οι προϋπολογισμοί των οικογενειών ξετινάχθηκαν από τότε που στην ζωή τους πέρασε το "πλαστικό" χρήμα αφού όλοι αγόραζαν με φρενίτιδα πέραν των πραγματικών τους δυνατοτήτων με πίστωση ότι τους έρχονταν κυριολεκτικά στην "κούτρα". Οι άνθρωποι όταν έχουν πίστωση ξεφεύγουν καθώς δεν νιώθουν το φυσικό όριο της έλλειψης πραγματικού φυσικού χρήματος.
Και όμως το παγκόσμιο (και εγχώριο) κατεστημένο προσπαθεί να πείσει τους πολίτες όλων των χωρών ότι η κατάργηση των μετρητών θα είναι κάτι πολύ καλό για αυτούς, και ότι θα τους προσφέρει ευημερία!
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι τράπεζες αντιμετωπίζουν την απόσυρση των μετρητών σε ποσότητες τόσο χαμηλές όσο £ 5000 ως «ύποπτη δραστηριότητα», ενώ στη Γαλλία, στους πολίτες θα απαγορευτεί να πραγματοποιούν πληρωμές σε μετρητά πάνω από  1000 €. Η ανάκληση και η κατάθεση μετρητών ποσού 1.000 € θα υπόκειται επίσης σε έλεγχο ταυτότητας.
«Δεν υπάρχει πιο διαβόητη οικονομική πολιτική κατά της ελευθερίας που μπορεί να φανταστεί κανείς από το να απαγορευτούν τα μετρητά», γράφει ο Michael Krieger.
«Φυσικά, αν ξαφνικά "τελειώσουν" τα μετρητά, θα υπάρξει αύξηση της ζήτησης για χρυσό και ασήμι, των οποίων στη συνέχεια θα απαιτηθεί η απαγόρευση. Στη συνέχεια, ο κύκλος της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής τυραννίας θα είναι πλήρης, και το να ξεφύγουμε από αυτή θα είναι σχεδόν αδύνατον».
Έτσι λοιπόν παρουσιάζεται ένα όμορφο περιτύλιγμα κατάργησης της φοροδιαφυγής και της λεγόμενης παράνομης δραστηριοτητας (την παράνομη δραστηριότητα των επικεφαλής του Συστήματος ποιος θα την ελέγχει;) για να πεισθούν οι πολίτες ότι είναι ώρα να εγκαταλείψουν την ελευθερία τους και να ενδυθούν όλοι τις "στολές" επί εποχής Μάο, και να συμμετάσχουν οικειοθελώς στο μυθιστόρημα του Τζορτζ Όργουελ το "1984", όπου όλα παρακολουθούνται και όλα κατευθύνονται, αλλά κυρίως όλα απαγορεύονται.
Και καλό θα είναι να μας απαντήσει το Σύστημα και οι ντόπιοι εκφραστές του που επιθυμούν την κατάργηση των μετρητών (ήδη πολλοί Έλληνες πολιτικοί το έχουν ζητήσει) τα παρακάτω ερωτήματα.
Εάν κάποτε για λόγους "οικονομικής κρίσης" ή γιατί έτσι θέλουν, οι τράπεζες επιβάλλουν αρνητικά επιτόκια, πως ο πολίτης θα μπορεί να εξασαφαλίσει τα χρήματά του και την αγοραστική του δύναμη;
Επίσης πολλοί άνθρωποι δεν είναι ικανοί να πληρώσουν άμεσα όλο τον φόρο που αυθαίρετα τους αναλογεί, καθώς το κράτος τον αυξάνει κατά την επιθυμία του,προτιμώντας να πληρώσουν για την συντήρηση της οικογένειάς τους και την δική τους. Όμως με το ηλεκτρονικό χρήμα το κράτος θα παίρνει απευθείας όλα τα χρωστούμενα αφήνοντας τους πολίτες να επιβιώσουν με...ηλεκτρονικό αέρα κοπανιστό.
Εάν βάσει ψυχολογικού και αγοραστικού προφίλ το Σύστημα κρίνει κάποιον επικίνδυνο λόγω ιδεών και απήχησης σε κοινωνικές ομάδες, και πέραν της φυσικής του καταδίωξης ("τυχαία" περιστατικά βίας εναντίον του φυσικού προσώπου από "τυχαίους" κακοποιούς, που τον περιμένουν με ρόπαλα κοντά στο σπίτι του γιατί δεν είναι αρεστός σε κάποιους) που μπορεί να υποστεί, ποιος εξασφαλίζει τα χρήματα του εν λόγω υποκειμένου από ηλεκτρονική "εξαφάνιση"; 
Ότι παύσει να υπάρχει ηλεκτρονικά,απλά δεν υπάρχει. Δεν θα υπάρχει χαρτί που να αποδεικνύει ότι είχατε μισθοδοσία, ή ότι είχατε...τόσες "ηλεκτρονικές πιστωτικές μονάδες" στον λογαρισμό σας. Αυτό θα μπορούσε να γίνει ακόμα και από χάκερς, αλλά στην περίπτωση του κρατικού μηχανισμού απλά θα μπορούσε να "εξαφανίσει" ηλεκτρονικά έναν άνθρωπο για όποιον λόγο θα επέλεγε το "βαθύ κράτος" (το οποίο ηλεκτρονικά θα γίνει ακόμα πιο ανεξέλγκτο σε κάθε χώρα και όχι μόνο στην Ελλάδα).
Με το ίδιο σκεπτικό, άνθρωποι φίλα προσκείμενοι και δουλικοί στο Σύστημα, ποιος θα εμποδίζει την αθρόα "εμφάνιση" ηλεκτρονικού χρήματος στο "πορτοφόλι" τους για τις "υπηρεσίες" που προσφέρουν, αφου κανείς δεν θα μπορεί να το ελέγξει εάν το Σύστημα δεν το επιθυμεί. Δηλαδή, θα υπάρχει πάλι "μαύρο" χρήμα αλλά ηλεκτρονικό αυτή τη φορά και το κυριότερο προσβάσιμο μόνο στους αρεστούς και σε αυτούς που εργάζονται πιστά για το "βαθύ κράτος". 
Οι Ρωμαίοι είχαν ένα (από τα πολλά) σοβαρό ρητό.«Verba volant, scripta manent» όπου στην ελληνική γλώσσα αποδίδεται ως "τα λόγια πετούν, τα γραπτά μένουν", αντί για λόγια θα έχουμε τις ηλεκτρονικές "αερολογίες". Όταν καταργηθεί το χαρτί, η απόδειξη για το τί είμαστε και τι διαθέτουμε θα εναπόκειται στο κράτο όχι σε μας. Η σχέση θα γίνει μονόδρομη και θα παύσει να είναι αμφίδρομη.
Μόνο στην Ελλάδα υπάρχουν 1.500.000 άνεργοι οι οποίοι ζουν από τους γονείς τους και δουλειές του ποδαριού, οι οποίες τους αποδίδουν κάποια "μαύρα" μεροκάμματα για την επιβίωσή τους, που σίγουρα δεν είναι η πηγή της κατάρρευσης της ελληνική οικονομίας, και ας προσπαθούν τα εγχώρια ΜΜΕ να εξισώσουν τον μικρό φοροφυγά του 50άρικου, με αυτόν των εκατομμυρίων ευρώ. 
Αλλιώς τότε δεν υπάρχει ανάγκη να έχουμε πταισματοδικεία και πταίσματα, όλα θα γίνονταν κακουργοδικεία και τα πταίσματα θα εξισώνονταν με κακούργημα.
Σε μια αχρήματη κοινωνία ακόμα και η δουλειά θα μπορούσε να γίνει μέσο πίεσης. Συμμορφώνεσαι δια παντός με τους "κανόνες", και ζεις, ή αντιδράς και μπαίνεις στο περιθώριο μην μπορώντας να επιβιώσεις πλέον ούτε βιολογικά.

Ας πάμε στα ιατρικά δεδομένα: Σωστά αντιδρούν οι γιατροί. Πρέπει να γνωρίζει όλος ο πλανήτης τα ιατρικά μας προβλήματα; Εάν κάποιος πάει ψυχολόγο, πρέπει να το μάθει ο εργοδότης του; Γιατί θα το μάθει. 
Πρέπει κάποιος να πηγαίνει για συνέντευξη σε δουλειά και εκ των προτέρων να γνωρίζουν (νόμιμα-παράνομα ποσώς έχει σημασία) τι προβλήματα υγείας αντιμετωπίζει και να του δίνουν τα "παπούτσια στο χέρι"; Τι θα λένε τότε τα ΜΜΕ "μα υπάρχει προστασία προσωπικών δεδομένων"; Ε και; Όποιος το μάθει δεν θα το πει, απλά θα το χρησιμοποιήσει δυσμενώς για τον υπο εξέταση υποψήφιο.
Πρέπει όλος ο πλανήτης να μαθαίνει τις σεξουαλικές προτιμήσεις καθενός; Πως την βρίσκει με την γυναίκα του, η με "παράνομο" δεσμό (αφού θα καταγράφονται ακόμα και οι αγορές σε καταστήματα ερωτικών ειδών, διανυκτερεύσεις σε ξενοδοχεία κλπ);
Θα γίνουν όλοι άμεσα εκβιάσιμοι στα μάτια του κάθε τυχαίου υπαλλήλου του ΥΠΟΙΚ ή των τραπεζών ή και της ίδιας της εκάστοτε κυβέρνησης που απλά ενοχλείται από την εναντίον της (νόμιμη) δράση από κάποιους πολίτες, και θα ήθελε να μπορεί να τους "ξεφορτωθεί"-ξεφτιλίσει-καταστρέψει την δημόσια εικόνα τους, με όσο γίνεται πιο εύκολο και πλήρη τρόπο;
Με το πάτημα ενός κουμπιού, θα "λασπώνεται" ο οποιοσδήποτε ενοχλητικός, γιατί απλούστατα επιλεκτικά θα παραδίδεται στην δημόσια χλεύη, διότι όλοι πάντα έχουν κάτι να κρύψουν ή δεν θέλουν να μαθευτεί, αυτός άλλωστε είναι και ο ορισμός της ιδιωτικότητας-ατομικότητας.
Ας πάμε και στους συνειδησιακούς λόγους:
Δυστυχώς η αχρήματη κοινωνία φέρνει στο προσκήνιο πάλι τα γνωστά εδάφια της Αποκάλυψης του Ιωάννη.
κεφ. Ιγ’ 16 “ἵνα δώσουσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπί τῆς χειρός αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἢ ἐπί τῶν μετώπων αὐτῶν, καί ἵνα μή τις δύναται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μή ὁ ἔχων τό χάραγμα, τό ὂνομα τοῦ θηρίου ἢ τόν ἀριθμόν τοῦ θηρίου˙ ἀριθμός γάρ ἀνθρώπου ἐστί καί ὁ ἀριθμός αὐτοῦ χξς“ = 666."
Όπως έλεγε ο Πατροκοσμας «Θα 'ρθεί καιρός, που θα σάς πουν να βουλωθείτε με τη βούλα τού Σατανά. Να μη βουλωθείτε. Αν βουλωθείτε, και στου βοδιού το κέρατο να κρυφθείτε, θα σάς βρουν» 
Δηλαδή ένα κείμενο 2.000 χρόνων παλιό είναι έτοιμο να επιβεβαιωθεί και δεν ιδρώνει το αυτί κανενός! Ούτε καν σαν σκέψη δεν περνάει από τα "μεγάλα" τηλεοπτικά ΜΜΕ ότι ένα πολύ ανησυχητικό (ιερό) κείμενο που περιγράφει φρικτά πράγματα που θα συμβούν σε όσους αποδεχτούν το "χάραγμα", μετά από δύο χιλιετίες οδεύει προς ολοκλη΄ρωση.
Τι θα κάνουν άραγε; Θα επιβάλλουν να "κοπούν" αυτά τα εδάφια από την Αποκάλυψη του Ιωάννη για να μην δημιουργούνται "κακοί" και "ενοχλητικοί" συνειρμοί;
Τι θα γίνει όταν όλοι θα ζουν με πλαστικό χρήμα και θα ξεκινήσουν τα ίδια πάλι ΜΜΕ να διαφημίζουν τον μόνο τρόπο για να μην χαθεί ποτέ, που θα είναι να ενσωματωθεί στα  χέρια των πολιτών; Και τι θα κάνουν τότε οι πολίτες; Για την διευκόλυνσή τους θα τρέξουν να "σφραγιστούν" σαν τα κοτόπουλα με έναν άκρως προσβλητικό τρόπο;
Η Εκκλησία πρέπει να λάβει θέση και τάχιστα. Το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό απο την στιγμή που τείνουν να καταργήσσουν την επιλογή και να κάνουν υποχρεωτική την χρήση του πλαστικού χρήματος.
Είναι ανησυχητικό να εμπιστευθεί κάποιος απόλυτα την ίδια του την ζωή σε ένα Σύστημα που μέχρι τώρα έχει αποδείξει ότι δεν έχει καλές προθέσεις, και στο μέλλον μόλις πάρει την εξουσία μπορεί να γίνουν πολύ, πολύ χειρότερες, τόσο που ο Μεσαίωνας να φαντάζει σαν...περίπατος σε παιδική χαρά.
Ένα τέτοιο Σύστημα πολύ εύκολα μπορεί να γίνει παγκόσμιο,συγκεντρωτικό και τυρρανικό. Εύκολα μπορεί να φέρει έναν ηγεμόνα στην απόλυτη εξουσία αφού θα ελέγχει κυριολεκτικά τα πάντα. Τώρα αν αυτός θα λέγεται Αντίχριστος, Αυτοκράτορας,Δικτάτορας,ή οι φίλοι του θα τον λένε...Μπίλι, είναι θέμα οπτικής γωνίας και πεποιθήσεων του καθενός, το αποτέλεσμα όμως θα είναι το ίδιο, η απόλυτη άνευ όρων σκλαβιά.
Για την ιστορία αναφέρουμε ότι από την υποχρέωση καταβολής των χρημάτων εξαιρούνται, και θα πληρώνει τις προμήθειες το Δημόσιο, οι φορολογούμενοι για:
-Συναλλαγές μέσω εναλλακτικών δικτύων (Internet Banking, PhoneBanking, ATM, APS)
-Συναλλαγές που αφορούν πληρωμή ΕΝΦΙΑ και ΦΕΦΠ (Φόρος Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων) των φυσικών προσώπων τα οποία είτε είναι άνω των 70 ετών, είτε βρίσκονται σε δικαστική συμπαράσταση, είτε παρουσιάζουν βαριές αναπηρίες σε ποσοστό 80% και άνω, είτε είναι κάτοικοι απομακρυσμένων περιοχών, με την προϋπόθεση ότι η καταβολή των χρημάτων θα γίνεται μέσω τραπεζικού λογαριασμού του υπόχρεου.
Οι υπόλοιπες προμήθειες, αναφέρεται στην ανακοίνωση του διοικητή της ΑΑΔΕ, για πληρωμή φορολογικών υποχρεώσεων σε φυσικό κατάστημα θα καταβάλλονται πλέον από τους ίδιους τους φορολογούμενους.
Στη συνέχεια ο Γιώργος Πιτσιλής αναφέρει ότι:
Με βάση τα στοιχεία των τελευταίων ετών και τις εκτιμήσεις για το 2017, και δεδομένης της δυναμικής της τάσης των φορολογουμένων προς τη χρήση εναλλακτικών δικτύων και ηλεκτρονικής τραπεζικής, η δαπάνη σε βάρος του Δημοσίου, διαμορφώνεται περί τα 19 εκατ. ευρώ (πλέον ΦΠΑ) ετησίως. Πλέον, η εν λόγω δαπάνη μειώνεται στα 9 εκατ. ευρώ (πλέον ΦΠΑ), επιτυγχάνοντας ετήσια εξοικονόμηση για το Δημόσιο τουλάχιστον 10 εκατ. ευρώ.
Τέλος ο κ. Πιτσιλής, δήλωσε ότι "η απόφαση αυτή εντάσσεται στην πολιτική μας για πλήρη ηλεκτρονικοποίηση των συναλλαγών των φορολογουμένων με τη φορολογική διοίκηση και για την απαλλαγή από δαπάνες που επιβαρύνουν αχρείαστα τον κρατικό προϋπολογισμό, δηλαδή το σύνολο των φορολογουμένων. Η εξοικονόμηση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, διότι απελευθερώνει πόρους για την ενίσχυση των πολιτικών καταπολέμησης της φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής, αλλά και για την εντατικοποίηση των φορολογικών ελέγχων και της τελωνειακής δίωξης σε πανελλήνια κλίμακα, προς όφελος του συνόλου των πολιτών". 

πηγή:pronews

Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017

Κρίσιμο ερωτηματολόγιο επικίνδυνης ασχετοσύνης για κορυφαίες αλλαγές στο Σύνταγμα!

Αποτέλεσμα εικόνας για Κρίσιμο ερωτηματολόγιο επικίνδυνης ασχετοσύνης για κορυφαίες αλλαγές στο Σύνταγμα!  kostasxanΓράφει ο Γ. Παπαδόπουλός - Τετράδης
Ένα επικίνδυνο επίσημο έκτρωμα κυκλοφόρησε χτες από την κυβέρνηση που αφορά στο Πολίτευμα της χώρας, τις αρμοδιότητες του Προέδρου, τις βασικές Αρχές της Οικονομίας, τον Όρκο και την Εκκλησία. Πρόκειται για το ερωτηματολόγιο Διαβούλευσης (με ποιους;) της κατ ευφημισμόν Επιτροπής Διαλόγου για την αναθεώρηση του Συντάγματος με ερωτήματα προς τους πολίτες, που τους κρύβουν τις πολιτικές και ατομικές επιπτώσεις που έχει κάθε απάντηση που καλούνται να δώσουν! Εξαπάτηση ή βλακεία;

Η κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να ξεφύγει από τη μέγγενη της Οικονομίας που βουλιάζει αποφάσισε να πετάξει τη μπάλα στην εξέδρα της Αναθεώρησης του Συντάγματος. Χωρίς να έχει συναίσθηση ότι το Σύνταγμα δεν είναι παιχνίδι, αλλά είναι σημαντικότερο από την οικονομία. Γιατί ΑΥΤΟ βάζει τους κανόνες του παιχνιδιού.
Σ αυτό το πλαίσιο η λεγόμενη Επιτροπή Διαλόγου, που έχει για δουλειά της να βάλει συνταγματικά θέματα για συζήτηση στο λαό και απ αυτή τη συζήτηση να φέρει προτάσεις αλλαγής κρίσιμων άρθρων του Συντάγματος, εκπόνησε ένα ερωτηματολόγιο προς όποιον θέλει να απαντήσει από το λαό.
Αφού κάνει μια θεωρητικούρα δήθεν δημοκρατικότητας η Επιτροπή βάζει σε δημόσια διαβούλευση(!) μια σειρά από ερωτήματα, που συμπέρανε ότι είναι άξια λόγου από «αναρτήσεις στο διαδίκτυο για την αναθεώρηση και από κοινωνικούς και επιστημονικούς φορείς».
Από την καταγραφή των ερωτημάτων και τη σοβαρότητά τους συμπεραίνει κανείς αβίαστα ότι αυτοί οι φορείς και οι …διαδικτυακοί πολίτες είναι συγγενείς, φίλοι, συνοδοιπόροι και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ!
Πριν ξεσκεπάσουμε την επικίνδυνη αντιδημοκρατική αρπακόλα των ερωτημάτων να πούμε ότι όταν μιλάμε για το Σύνταγμα μιλάμε για τον νόμο που καθορίζει τις ζωές μας. Τη σχέση μας με την εξουσία, με τους άλλους πολίτες, με τους νόμους.
Η εκπόνηση Συντάγματος απαιτεί βαθειά γνώση κάθε επίπτωσης που έχει κάθε λέξη που το απαρτίζει. Επειδή μια λέξη μπορεί να μετατρέπει τη Δημοκρατία σε δικτατορία και το δικαίωμα σε υποχρέωση. Το Σύνταγμα δεν είναι καταστατικός χάρτης καφενείου και συζήτησης μεταξύ τυρού και αχλαδιού. Θέλει γνώση.
Για να έχει γνώμη ο πολίτης για κάθε άρθρο του Συντάγματος απαιτείται προηγουμένως να ξέρει τι λέει, τι σημαίνει και τι εξυπηρετεί το κάθε άρθρο. Η κάθε λέξη. Το Σύνταγμα έπρεπε να διδάσκεται πριν από ο,τιδήποτε στα σχολεία. Δε συμφέρει, όμως, τις εξουσίες που δήθεν το υπηρετούν παραβιάζοντάς το.
Η κυβέρνηση με την ίδια επιπολαιότητα που ήρθε στην εξουσία, που εκπόνησε τα προγράμματα Θεσσαλονίκης, που έκανε δημοψήφισμα, που έφτιαξε το παράλληλο πρόγραμμα, που δεν ήξερε ποια ήταν η δύναμη των δανειστών και που διαπραγματεύεται και κυβερνά, με την ίδια φέρνει σε διαβούλευση (με ποιους;) κορυφαία άρθρα του Συντάγματος, χωρίς να έχει επίγνωση της ασόβαρης σχέσης μεταξύ της σημασίας των άρθρων και της ασχετοσύνης των ερωτώμενων!
Μα, δεν έχει ο λαός λόγο για το Σύνταγμα που τον αφορά; Φυσικά. Πρώτιστο. Αφού πρώτα του μάθεις ότι όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται από τη Βουλή έχει προεδρευόμενη Δημοκρατία και όταν εκλέγεται από το λαό έχει προεδρική. Κάνει διαφορά; Τεράστια! Στην πρώτη περίπτωση ο Πρόεδρος είναι σχεδόν διακοσμητικός και ισχυρός είναι ο πρωθυπουργός. Στη δεύτερη, ο Πρόεδρος είναι ο ισχυρός και διορίζει και παύει τον πρωθυπουργό!
Πόσοι πολίτες ξέρουν αυτή τη θεμελιώδη διαφορά; Ελάχιστοι. Στο ερωτηματολόγιο της Επιτροπής Διαλόγου, λοιπόν, χωρίς να εξηγείται στους πολίτες αυτό το απλό και σημαντικό, τους ζητιέται να απαντήσουν πώς θέλουν να εκλέγεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας!!! Ποιος αφελής και άμαθος πολίτης δεν θα απαντήσει «από το λαό»; Κανείς !! Πόσοι θα θέλουν «από το λαό» άμα τους εξηγήσεις ότι η Βουλή (οι εκπρόσωποι του λαού) είναι πιο αδύναμη όταν ο πρόεδρος είναι πιο ισχυρός; Έλα ντε!!!
Το ερωτηματολόγιο, λοιπόν, της Επιτροπής Διαλόγου της κυβέρνησης για το Σύνταγμα καλεί το λαό να απαντήσει σε μια σειρά από κρίσιμα τέτοια ερωτήματα χωρίς να εξηγεί στους ερωτώμενους τι σημαίνει κάθε απάντησή τους! Κι αυτό δεν θα ήταν σημαντικό αν οι απαντήσεις όλων των αφελών και πρόθυμων πολιτών δεν καταχωρούνταν για να κατατεθούν με βαρύνουσα σημασία στη συζήτηση για την αναθεώρηση!
Μ αυτή την προοπτική, της βαρύνουσας σημασίας των απαντήσεων των απληροφόρητων και χωρίς γνώση πολιτών, η συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος ωθείται με μαθηματική ακρίβεια σε συζήτησεις επιπέδου καφενείου. Κι αυτό δεν είναι το επικίνδυνο. Το επικίνδυνο είναι που η κυβέρνηση με υποκριτικές ιαχές για «το δικαίωμα του λαού να έχει λόγο για το Σύνταγμά του» θα περάσει ο,τιδήποτε τη συμφέρει κομματικά και ιδεοληπτικά!
Παραθέτω δειγματοληπτικά μερικά από τα ερωτήματα της Επιτροπής και ο αναγνώστης μπορεί να βγάλει αβίαστα τα συμπεράσματά του. Όταν ρωτάς κάποιον υπεύθυνα για τον θεμελιώδη νόμο της χώρας πρέπει να του πεις και ποιες είναι οι επιπτώσεις από κάθε απάντηση. Τι αλλαγές επιφέρει και τι σημαίνει στην πράξη. Αλλιώς τον παγιδεύεις για να περάσεις τις θέσεις σου. Λίγο δικτατορία ακούγεται. Και μάλιστα δειλή. Καλυμμένη. Πάμε:
Η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας θα πρέπει να γίνεται: άρθρο 32
Με αυξημένη πλειοψηφία από τη Βουλή (όπως προβλέπει το Σύνταγμα)
-Απευθείας από το λαό
-Από το λαό, αν δεν επιτευχθεί η αυξημένη πλειοψηφία στη Βουλή, χωρίς τη διάλυσή της
-Από ειδικό σώμα εκλεκτόρων που θα απαρτίζεται από βουλευτές, περιφερειάρχες και δημάρχους.
-Από την Βουλή με αυξημένη πλειοψηφία 2/3 στις δύο πρώτες ψηφοφορίες και εφόσον δεν επιτευχθεί η εκλογή με απλή πλειοψηφία στην τρίτη ψηφοφορία για να αποφευχθεί η διάλυση της Βουλής.
-Δεν γνωρίζω/Δεν απαντώ
Ποιες από τις παρακάτω αρμοδιότητες θα πρέπει να διαθέτει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας; άρθρο 35
-Να συγκαλεί το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών
-Να προκηρύσσει δημοψήφισμα για κρίσιμα εθνικά θέματα κατά την κρίση του
-Να απευθύνει διαγγέλματα προς το λαό
-Να αναπέμπει στη Βουλή ψηφισμένο νομοσχέδιο.
-Να παραπέμπει ψηφισμένο νομοσχέδιο για έλεγχο συνταγματικότητας σε Ανώτατο Δικαστήριο.
Στην περίπτωση που θεωρείτε ότι το Σύνταγμα θα πρέπει να επεκτείνει τα ασυμβίβαστα με τη βουλευτική ιδιότητα, ποια από τα παρακάτω, κατά τη γνώμη σας, θα πρέπει να συμπεριλάβει: άρθρο 57
-Το ασυμβίβαστο βουλευτικής και υπουργικής ιδιότητας
-Το ασυμβίβαστο βουλευτικής και οποιασδήποτε επαγγελματικής -δραστηριότητας
-Τα δύο παραπάνω
- Δεν γνωρίζω/Δεν απαντώ
«Οικονομικό Σύνταγμα»
Ποια από τις παρακάτω αρχές θεωρείτε ότι θα πρέπει να κατοχυρωθούν συνταγματικά; άρθρο 106
-η αρχή της ανταγωνιστικότητας
-η αρχή της επιχειρηματικότητας
-η αρχή του ελεύθερου ανταγωνισμού
-η αρχή της ιδιωτικής οικονομικής πρωτοβουλίας
-η προστασία των επενδύσεων
-όλες οι παραπάνω
-καμία από τις παραπάνω
-Δεν γνωρίζω/Δεν απαντώ
Ποιοι από του παρακάτω δημοσιονομικούς κανόνες θεωρείτε ότι πρέπει να κατοχυρωθούν συνταγματικά;
-ο ισοσκελισμένος προϋπολογισμός (χρυσός κανόνας)
-η θέσπιση ανώτατου ορίου ως προς τα ελλείμματα
-ο καθορισμός ανώτατου ορίου δανεισμού σε καθορισμένο ποσοστό του ΑΕΠ
-όλοι οι παραπάνω
-κανένας από τους παραπάνω
-Δεν γνωρίζω/Δεν απαντώ
Θεωρείτε ότι η διάταξη του Συντάγματος που προβλέπει αποκλειστικά θρησκευτικό όρκο για τον εκλεγέντα ΠτΔ πρέπει να: άρθρο 33
-Καταργηθεί
Διατηρηθεί
-Δεν γνωρίζω/Δεν απαντώ     
Το Σύνταγμά μας προβλέπει ότι μεταξύ άλλων βασικός σκοπός της παιδείας είναι και η ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης. Θεωρείτε ότι η διάταξη αυτή θα πρέπει: άρθρο 16
-Καταργηθεί
-Να παραμείνει ως έχει
-Δεν γνωρίζω/Δεν απαντώ                 
Θεωρείτε ότι το Σύνταγμα πρέπει να εξακολουθεί να ρυθμίζει το καταρχήν καθεστώς διοίκησης της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Ιησού: άρθρο 3
-Ναι
-Όχι
-Δεν γνωρίζω/Δεν απαντώ
Και το ερώτημα που βγαίνει αβίαστα από το ερωτηματολόγιο της Επιτροπής Διαλόγου είναι «βαλτοί ή βλάκες;»
Δεν γνωρίζω/ δεν απαντώ.


Πηγή Liberal 

Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

Τουρκικές ταινίες, σήριαλ και Survivor: Μέσα Πολιτιστικής Διπλωματίας ή Προπαγάνδας


Αποτέλεσμα εικόνας για τουρκικα σηριαλ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ
Του Μιχάλη Διακαντώνη*
H Πολιτιστική Διπλωματία αποτελεί ένα πεδίο άσκησης πολιτικής που στοχεύει στη δημιουργία, ανάπτυξη και προβολή των πολιτισμικών στοιχείων μιας χώρας στο εξωτερικό.
Η ιστορία, η γλώσσα, τα έθιμα, οι παραδόσεις και τα πάσης φύσεως καλλιτεχνικά επιτεύγματα ενός λαού, προβάλλονται με σκοπό όχι μόνο να δημιουργήσουν μια θετική και ελκυστική εικόνα για την εκάστοτε χώρα, αλλά και για να λειτουργήσουν ως ένας δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ κρατών που διαθέτουν διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο, αμβλύνοντας έτσι, ιστορικές, θρησκευτικές ή άλλες διαφορές που μπορεί να υπάρχουν μεταξύ τους.

Τι συμβαίνει, όμως, στην περίπτωση που η πολιτιστική διπλωματία μιας χώρας λειτουργεί ως ένα μέσο άσκησης πολιτικής προπαγάνδας, τόσο έναντι άλλων κρατών όσο και έναντι των πολιτών της ίδιας της χώρας που δημιουργεί αυτά τα πολιτιστικά προϊόντα; Η περίπτωση της Τουρκίας είναι παραπάνω από χαρακτηριστική. Η γείτονα χώρα έχει πλέον ειδικευτεί στην παραγωγή κινηματογραφικών ταινιών, τηλεοπτικών σειρών και εσχάτως τηλεπαιχνιδιών που τυγχάνουν διεθνούς προβολής. Και αν δεν υπάρχει τίποτα μεμπτό στην δημιουργία πολιτιστικών προϊόντων που γεννούν προφανή οικονομικά οφέλη (μέσω της διάθεσής τους στο εξωτερικό, της αύξησης του τουρισμού και της παρεπόμενης ζήτησης που προκαλούν για τα τουρκικά προϊόντα), δημιουργείται πρόβλημα όταν διαστρεβλώνουν ιστορικά γεγονότα με σκοπό να προωθήσουν τις μακροχρόνιες στοχεύσεις της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.
Τουρκικά Σήριαλ και Ελλάδα
Στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, η προβολή τουρκικών τηλεοπτικών σειρών άνθησε όχι τόσο λόγω της καλλιτεχνικής τους αξίας (αν και είναι αλήθεια ότι αρκετές από αυτές υπερτερούν ποιοτικά των εγχώριων παραγωγών) όσο κυρίως του πολύ μικρότερου κόστους τους, καθώς η αγορά ενός τουρκικού επεισοδίου φθάνει περίπου στο 1/10 της παραγωγής ενός ελληνικού. Οι Τούρκοι παραγωγοί εκμεταλλεύονται τις οικονομίες κλίμακας που προκύπτουν απ’ το γεγονός ότι οι σειρές αυτές απευθύνονται όχι μόνο στα σχεδόν 80 εκατομμύρια του τουρκικού πληθυσμού, αλλά και σε άλλες χώρες όπου διαβιούν τουρκόφωνοι πληθυσμοί, καθώς και στα κράτη της Μέσης Ανατολής και των Βαλκανίων.
 Στις σειρές αυτές, γίνεται προσπάθεια να καλλιεργηθεί η εικόνα μιας Τουρκίας που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα απ’ τον σύγχρονο δυτικό κόσμο. Είναι χαρακτηριστικό, ότι οι περισσότεροι πρωταγωνιστές έχουν εξωτερικά χαρακτηριστικά που δεν συνάδουν με αυτά της τουρκικής φυλής, ενδύονται με τον δυτικό τρόπο, ενώ οι γυναίκες είναι χειραφετημένες και υιοθετούν «δυτικές» στάσεις και συμπεριφορές. Και αν αυτή η ωραιοποίηση της τουρκικής καθημερινότητας, που στην πραγματικότητα συχνά χαρακτηρίζεται απ’ τον θρησκευτικό συντηρητισμό, την ενδοοικογενειακή βία και την υποβάθμιση της θέσης της γυναίκας στην κοινωνία, μπορεί να μην ενοχλεί κάποιους, τα πράγματα αλλάζουν όταν υπεισέρχεται κανείς σε ιστορικά  ζητήματα που αφορούν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Ο τηλεοπτικός «θρίαμβος» του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, ο στρατός του οποίου προέβη σε ωμές βιαιότητες κατά την κατάκτηση της Ρόδου και την πολιορκία της Κέρκυρας, ενώ παράλληλα ασκούσε τον εξισλαμισμό και το παιδομάζωμα  στην ελληνική επικράτεια, είναι ευρέως γνωστός[1]. Λιγότερο γνωστές είναι όμως άλλες τηλεοπτικές σειρές, όπως το “Kursum Yarasi” που προβαλλόταν για ένα χρόνο στην Τουρκία με υψηλή τηλεθέαση και δείχνει έναν τούρκο μασκοφόρο ήρωα –εν είδει «Ζορό»- να ντροπιάζει τους Έλληνες «κατακτητές» στη Σμύρνη το 1920, νικώντας μόνος του ολόκληρο το ελληνικό στράτευμα. Επιπλέον, οι Ρωμιοί χριστιανοί εμφανίζονται να αναπτύσσουν αντιστασιακό κίνημα κατά των «εισβολέων» Ελλήνων!
Σε μια άλλη τουρκική σειρά, το “Kirik Kanatlar”, μετά την ήττα των Ελλήνων στην Μικρασία και τη συμφωνία ανταλλαγής των πληθυσμών, οι Τούρκοι εμφανίζονται να θρηνούν για τον αποχωρισμό απ’ τους Έλληνες γείτονές τους. Την ίδια στιγμή, ο τουρκικός στρατός όχι μόνο μεταφέρει με μεγάλη ευγένεια τα υπάρχοντα των Ελλήνων, αλλά έχει στήσει και ένα μεγάλο πάγκο στην προκυμαία για να προσφέρει τρόφιμα και ποτά, ώστε να γίνει ευχάριστο το ταξίδι της «επιστροφής» τους (εδώ ο σκηνοθέτης ξεπέρασε κατά πολύ το ρεπουσιανό δόγμα του «συνωστισμού»).[2]
 Η πιο πρόσφατη εκδοχή του ιστορικού αναθεωρητισμού που επιχειρεί η Τουρκία γίνεται μέσω της σειράς “Payitaht Abdulhamid”, η οποία και εξιστορεί τη ζωή του τελευταίου –επί της ουσίας- Οθωμανού σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ του Δεύτερου. Ο Χαμίτ Β’, υπήρξε ένας πανισλαμιστής ηγέτης που σφαγίασε εκατοντάδες χιλιάδες Αρμένιους και Ασσύριους, αλλά στη σειρά εμφανίζεται ως θύμα δολοπλοκιών των Νεότουρκων, των Εβραίων, των Ελλήνων και λοιπών ξένων δυνάμεων. O Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δήλωσε μάλιστα ότι: «Παρόμοιες σκευωρίες λαμβάνουν χώρα και σήμερα ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Η Δύση κάνει τα ίδια και σε εμάς. Μόνο η εποχή και οι πρωταγωνιστές είναι διαφορετικοί», ενώ σύμφωνα με πληροφορίες που διέρρευσαν στα τουρκικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, η τουρκική προεδρία έχει ζητήσει απ’ την παραγωγή να βάλει στο στόμα του τηλεοπτικού σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β’ και φράσεις που χρησιμοποιεί ο ίδιος ο Ερντογάν[3].
 Προπαγάνδα αλά Χόλιγουντ
Η τουρκική επινοητικότητα δεν εξαντλείται όμως στις εγχώριες και εξαγόμενες τηλεοπτικές σειρές – οι οποίες, σημειωτέον, προβάλλονται στην Ελλάδα υποχρεωτικά χωρίς μεταγλώτισση κατόπιν συμφωνίας με τις τουρκικές εταιρείες παραγωγής- αλλά επεκτείνεται και στον κινηματογράφο. Το 2012 βγήκε στις σκοτεινές αίθουσες, η ταινία “Fetih 1453” με θέμα την Άλωση της Κωνσταντινούπουλης, αποτελώντας την πιο ακριβή παραγωγή έως τότε στην ιστορία του τουρκικού σινεμά, με γυρίσματα που διήρκεσαν περίπου τρία έτη. Η αναφορά στην μεγαλοπρέπεια των Τούρκων κατακτητών δεν συνοδεύτηκε φυσικά απ’ την παρουσίαση των σφαγών και των λεηλασιών που διέπραξαν μετά την Άλωση.
Ένα άλλο φιλμ που χρησιμοποιήθηκε για την «ωραιοποίηση» της ιστορικής πραγματικότητας ήταν το “The Water Diviner” που διαδραματίζεται μετά τη μάχη της Καλλίπολης και αποτελεί μάλιστα το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Αυστραλού οσκαρικού ηθοποιού Ράσελ Κρόουελ. Η τουρκική προπαγάνδα μετακόμισε προσφάτως και στο Χόλιγουντ, μέσω της ταινίας ο «Οθωμανός Υπολοχαγός» (The Ottoman Lieutenant), όπου με αφορμή μια ερωτική ιστορία γύρω στα 1915, η σφαγή των Αρμενίων εμφανίζεται ως ένα «ατυχές» γεγονός. Οι πρωταγωνιστές είναι ιδιαίτερα γνωστοί (Τζος Χαρτνέτ και ο οσκαρικός Sir Μπεν Κίνγκσλεϊ), ενώ η ταινία έχει χρηματοδοτηθεί από Τούρκους παραγωγούς που βρίσκονται κοντά στο περιβάλλον Ερντογάν με σκοπό να δοθεί μία απάντηση στο αμερικανικό φιλμ «Η υπόσχεση» (“The Promise”) που ανέδειξε το ζήτημα της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Η Τουρκία διαθέτει προσβάσεις και στην Ένωση Ξένων Ανταποκριτών του Χόλιγουντ ώστε να προτείνει μελλοντικά τουρκικές ταινίες στις υποψηφιότητες για Όσκαρ, ενώ προωθεί συστηματικά την κινηματογραφική βιομηχανία, βάσει θέσπισης νόμου με την οποία το κράτος καλύπτει το 25% του συνολικού κόστους παραγωγής όλων των εγχωρίως γυρισμένων ταινιών.[4]
 Το όχι και τόσο αθώο» Survivor
Το reality επιβίωσης Survivor που προβάλλεται τους τελευταίους μήνες στην ελληνική τηλεόραση είναι ως γνωστόν τουρκική παραγωγή. Η εκπομπή αυτή έχει σπάσει κάθε προηγούμενο ρεκόρ τηλεθέασης, με το μέσο όρο να φθάνει περίπου στο 45%, ενώ υπήρξε βραδιά που η τηλεθέαση άγγιξε το 81%, ποσοστό που αντιστοιχεί σε πάνω από 2.700.000 ‘Ελληνες τηλεθεατές[5].Προφανώς δεν έχουμε σκοπό να ψέξουμε το τηλεοπτικό κοινό για τις επιλογές του, οφείλουμε όμως να προσέξουμε το «διάβολο» που συχνά κρύβεται στις λεπτομέρειες. Πιο συγκεκριμένα:
 –       Ένα απ’ τα έπαθλα των αγωνισμάτων για τις αντίπαλες ομάδες, είναι το φαγητό. Ο Τούρκος παραγωγός φρόντισε «έξυπνα» για την απονομή του επάθλου, να προσκαλέσει στο παιχνίδι έναν διάσημο Τούρκο σεφ, ο οποίος τάϊσε
–με ολίγον περιπαικτικό τρόπο και μπλαζέ ύφος- τους Έλληνες παίκτες στο στόμα με τα ίδια του τα χέρια[6]. Προσέξτε τον ευρύτερο συμβολισμό…Οι «πεινασμένοι» Έλληνες (λόγω οικονομικής κρίσης) περιμένουν φαγητό ως μάννα εξ ουρανού απ’ τους Τούρκους. Και αν μας θεωρειτε υπερβολικούς, το πράγμα έχει και συνέχεια…
 –       Ο Τούρκος παραγωγός, μερίμνησε επίσης, να διοργανωθεί μια «μάχη»  ανάμεσα στην ομάδα που πρωταγωνιστεί στο τουρκικό Survivor και στην αντίστοιχη ελληνική. Παρά τις υποψίες ότι η τουρκική ομάδα  είχε προετοιμαστεί ειδικά για αυτήν τη διαδικασία, αυτό που θα κρατήσουμε πέραν των προκλητικών πανηγυρισμών των Τούρκων για την τελική τους επικράτηση (κάτι που μάλλον θα έκαναν και οι Έλληνες αν κέρδιζαν) είναι ότι η «μονομαχία» αυτή δόθηκε σε μια εποχή όπου υπάρχει υψηλή ένταση στα ελληνοτουρκικά ζητήματα και συνεπώς η ήττα ακόμη και σ’ένα τηλεπαιχνίδι με μαζική τηλεθέαση προκαλεί αισθήματα μειονεξίας -καλώς ή κακώς- σε μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού. Επιπλέον, σε μια προσπάθεια το γεγονός να προβληθεί ως μια ενέργεια που έγινε με σκοπό να έρθουν οι δύο λαοί κοντά, ακολούθησε κοινό τραπέζι με την συνοδεία τραγουδιού και χορού. Το αξιοπερίεργο, όμως, είναι ότι το μουσικό πρόγραμμα ανέλαβε ο «Φαίδων», ένας Τούρκος τραγουδιστής της Πόλης, ο οποίος έχει λατρεία για τον σφαγέα των Ελλήνων Κεμάλ Ατατούρκ (τον έχει κάνει και τατουάζ) ενώ στο παρελθόν είχε φιλήσει το χέρι του έτερου «ευεργέτη» των Ελληνο-Κυπρίων, Ραούφ Ντεκτάς[7]! Και ακόμη δεν τελειώσαμε…
–       Ο Τούρκος παραγωγός του ελληνικού Survivor, εν ονόματι, Acun Ilicali, που διετείνετο ότι διοργάνωσε την «μάχη» Ελλήνων-Τούρκων για να προωθήσει την ελληνοτουρκική φιλία, φρόντισε την 19η Μαϊου, Ημέρα Μνήμης για την Γενοκτονία κατά των Ποντίων, να ανεβάσει στον λογαριασμό του στο Twitter την εξής ανάρτηση, συνοδευόμενη απ’ την φωτογραφία του Κεμάλ Ατατούρκ: «19 Μαΐου. Ας γιορτάσουμε την Ημέρα Ατατούρκ Νεολαίας και Άθλησης. Θυμάμαι πάντα τον μεγάλο μας ηγέτη Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ με αγάπη και σεβασμό»[8]. Και όλα αυτά, όντας παραγωγός σε μια εκμπομπή της ελληνικής τηλεόρασης, όπου ο παρουσιαστής της είναι Ποντιακής καταγωγής! Τα συμπεράσματα δικά σας…
Σε μια εποχή, όπου η Τουρκία όχι μόνο συνεχίζει αλλά και εντείνει τον αναθεωρητισμό της έναντι της Ελλάδας (μην ξεχνάμε τους λόγους του Ερντογάν για την ανάγκη επανεξέτασης της Συνθήκης της Λωζάνης και για «τα σύνορα της καρδιά μας»[9]), αμφισβητεί περίπου 150 νησιά, νησίδες και βραχονησίδες[10] και προβαίνει σε μαζικές παραβιάσεις των θαλασσίων και εναερίων συνόρων της χώρας μας, οφείλουμε να είμαστε ως λαός και ως πολιτεία πιο υποψιασμένοι. Οι εποχές της θεωρητικής ελληνοτουρκικής προσέγγισης μέσα απ’ το συρτάκι και τις κουμπαριές έχει πλέον παρέλθει και η διπλωματία της γείτονος είναι πλέον πολυεπίπεδη και υβριδική (προκλητικές επίσημες δηλώσεις, παραβιάσεις συνόρων, «ύπουλη» μεταναστευτική πολιτική, υποστήριξη ανθελληνικών μεγαλοϊδεατισμών στα Βαλκάνια). Η αβλεψία σε ζητήματα πολιτικής επικοινωνίας, πολιτισμικής διπλωματίας και κατ’ επέκταση προπαγάνδας, θα πληρωθεί στο μέλλον πολύ ακριβότερα απ’ ότι μια ήττα στο Survivor…

Ο Μιχάλης Διακαντώνης είναι οικονομολόγος και διεθνολόγος, συντονιστής έρευνας στο Παρατηρητήριο Ανατολικής Μεσογείου του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (Πάντειο Πανεπιστήμιο).


[1] http://eranistis.net/wordpress/2013/03/20/%CE%BF-%CF%80%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CF%8A%CE%BC%CE%AC%CE%BD-%CE%BF-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%80%CF%81%CE%B5%CF%80/
[2] http://nikosxeiladakis.gr/%CF%80%CF%89%CF%83-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CE%B8%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%80-2/
[3] http://www.ethnos.gr/klik/arthro/sirial_othomanikis_propagandas_se_skinothesia_erntogan-65143348/
[4] http://www.ethnos.gr/diethni/arthro/salos_gia_tin_tourkiki_propaganda_made_in_hollywood-65092332/ http://www.ethnos.gr/klik/arthro/sirial_othomanikis_propagandas_se_skinothesia_erntogan-65143348/
[5] http://www.sport24.gr/media/survivor-to-parti-enwshs-kai-ta-tragoudia-eferan-neo-rekor-thletheashs.4641485.html
[6] http://www.topontiki.gr/article/219909/survivor-o-toyrkos-chef-toys-taise-sto-stoma-video
[7] http://www.zougla.gr/parapolitiki/article/o-romios-to-xirofilima-o-xasapis-ke-to-survivor
[8] http://www.zappit.gr/enimerosi/proklitiki-anartisi-tou-tourkou-paragogou-tou-survivor-acun-ilicali/1312707
[9] http://www.kathimerini.gr/882975/article/epikairothta/kosmos/erntogan-alla-einai-ta-fysika-synora-kai-alla-ta-synora-ths-kardias-mas
[10] Μηνάγιας, Χρήστος, Απόρρητος Φάκελος Τουρκία-Η Εθνική Στρατηγική της Τουρκίας, σελ. 243-267, 2014, Εκδόσεις Κάδμος.

πηγή: mignatiou

Σάββατο, 3 Ιουνίου 2017

ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ Ή ΒΑΥΑΡΙΚΟ ΚΑΙ ΑΡΑ ΕΧΘΡΙΚΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ;

ΓΙΑΤΙ ΟΤΙ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΠΕΧΘΑΝΕΤΑΙ ΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΥΓΕΙ!

Ε λοιπόν αν ο Έλληνας αποφεύγει την εφορία, είναι γιατί αυτό το κράτος δεν είναι σαν τη μητέρα που φροντίζει για τις ανάγκες των παιδιών της, αλλά σαν την κάκιστη μητριά που ζει εις βάρος των παιδιών της αφού τα ληστέψει. 

Αυτό όμως δεν μπορεί πια να συνεχιστεί...   



Γράφει ο Γ. Βολουδάκης

Είναι πολυειπωμένο και χιλιοαναλυμένο το γιατί ο Ρωμιός ή Γραικός ή Έλληνας (βαρειά υποσειμείωση: κανέναν από τους τίτλους αυτούς δεν τον πετάμε και δεν τον χαρίζουμε σε κανέναν) γιατί λοιπόν αυτός ο διαπρεπής, ο επιφανής κάτοικος του χρυσού αιώνα, της ρωμαϊκής αυτοατορίας, του νεώτερου Ελληνικού έθνους και του κράτους που λέγεται Ελλάδα, δεν βλέπει την κρατική εφορία με καλό μάτι... 

Αλλά δυστυχώς ποτέ δεν ειπώθηκε η αλήθεια. Μάθαμε να αντιγράφουμε τους δυτικούς σε όλες τις πολιτικές επισημάνσεις τους αλλά κυρίως στην κακολογία της οντότητός μας, στην δυσφήμιση του χαρακτήρα μας, στον υπερτονισμό της ταπεινής μας συμπεριφοράς στα κοινά, στην καταγγελία μας και τον χαρακτηρισμό μας ως απατεωνίσκων που αποφεύγουν τις υποχρεώσεις τους.

Άκουσα μια προσέγγιση σε κάποια ομιλία του π. Νικολάου Λουδοβίκου, που πήγε να αγγίξει την αλήθεια, αλλά δεν την άδραξε! Είπε λοιπόν ο π. Νικολάος ότι οι Έλληνες δεν πληρώνουμε την εφορία, διότι βλέπουμε το κράτος ως κάτι απρόσωπο και ότι όταν το κοινό γίνεται προσωπικό π.χ. στις διάφορες κοινότητες, τότε δεν διανοούμεθα να «κλέψουμε»!

Δηλαδή είμαστε λαμόγια στο απρόσωπο κράτος αλλά στών Ελλήνων τις κοινότητες είμαστε εν τάξει! Η αλήθεια είναι είναι ότι δεν θέλουμε να πληρώσουμε τη εφορία, όχι διότι αισθανόμαστε απρόσωπο το κράτος αλλά διότι αντιλαμβανόμαστε ότι το κράτος είναι απέναντί μας εχθρικό!

Ιερότης του θεσμού

Ας πάρουμε καλύτερα τα πράγματα από την αρχή! Από το τί σημαίνει η ελληνική λέξη Έφορος (εν-φέρω). Ο ή η έφορος είναι ένας ιερός θεσμός. Είναι εκείνος που φροντίζει για τις ανάγκες της κοινότητας, είτε αυτή είναι μιά μικρή ομάδα, είτε ένα μοναστήρι, μιά διοικητική περιφέρεια ή ολόκληρη η χώρα.
Για να καταλάβουμε την ιερότητα του θεσμού αρκεί να πούμε ότι η Έφορος του Αγίου Όρους είναι η Παναγία μας. Είναι εκείνη που φροντίζει να μην λείπει τίποτε από τους μοναχούς.

Αυτή λοιπόν είναι και η αποστολή της εφορίας μιας πολιτείας, να μαζεύει τα απαραίτητα χρήματα για τις δημόσιες ανάγκες ώστε να μην λείπει τίποτε στους πολίτες! 

                      Το Φορολογικό Σύστημα στην Αρχαία Ελλάδα

Από την  αρχαιότητα υπήρχε στην Αθήνα πολύ δομημένο σύστημα φορολόγησης. Πλήρωναν οι έχοντες και κατέχοντες, πλήρωναν όμως και οι μέτοικοι, οι ξένοι δηλαδή, πλήρωναν και οι ιερόδουλες!

Οι αρχαίοι φόροι έμπαιναν με την έγκριση της Βουλής. Όσο για τη διαφάνεια, τα ονόματα όσων πλήρωναν αναγράφονταν στους φορολογικούς καταλόγους της εποχής, που βρίσκονταν σε κοινή θέα.

Μέρος των κρατικών εσόδων πήγαινε για δημόσια έργα αλλά φρόντιζαν, επίσης, να εξασφαλίσουν κονδύλια για την άμυνα. «Οι πιο εύποροι ήταν υποχρεωμένοι να αναλαμβάνουν την "τριηραρχία", την ετήσια δαπάνη για εξοπλισμό ενός πολεμικού πλοίου και τη σίτιση των ναυτών, που καθορίζονταν σε μια δραχμή ανά ναύτη ημερησίως»,

Χρειαζόταν τόλμη για να αρνηθεί κάποιος αυτό το σημαντικό έξοδο. Σε αυτή την περίπτωση έπρεπε να υποδείξει κάποιον άλλον, που θεωρούσε πιο πλούσιο, και να προτείνει αντίδοση. Να ανταλλάξει, δηλαδή, την περιουσία του με την περιουσία του πλουσιότερου. Αν ο άλλος πολίτης αρνιόταν, τότε η ανάθεση γινόταν από τα αρμόδια δικαστήρια. 

Υποχρεωτική, αλλά ιδιαίτερα τιμητική ήταν και η χορηγία, η ανάληψη της δαπάνης για την προετοιμασία του χορού, τις θρησκευτικές εκδηλώσεις, τις παραστάσεις των δραματικών αγώνων. Η χορηγία στοίχιζε 300-5.000 δρχ., όταν τον 5ο αιώνα ο ετήσιος μισθός της ιέρειας της Αθηνάς Νίκης ήταν 50 δρχ. 

Σαν να μην έφταναν και τότε τα τακτικά μέτρα, υπήρχαν και έκτακτα. Οπως η«επίδοσις» (σε χρήματα ή για την εκτέλεση συγκεκριμένου δημόσιου έργου) την οποία κατέβαλλαν οι πλούσιοι αλλά και οι μέτοικοι για την ενίσχυση της πόλης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Κι ακόμα η «εισφορά» σε περίοδο πολέμου για στρατιωτικές δαπάνες.

Βλέπουμε λοιπόν ότι φόρους πλήρωναν κυρίως οι πλουσιοι οι οποίοι όμως έβλεπουαν που πάνε τα λεφτά που δίνουν!

Κι αν κάποιος πιανόταν να φοροδιαφεύγει, ο νόμος ήταν αυστηρός, ακόμα και για τον φοροεισπράκτορα. Για του λόγου το αληθές, υπάρχει ένα ψήφισμα του 510 π.Χ. για τους Αθηναίους κληρούχους στη Σαλαμίνα, οι οποίοι ήταν υποχρεωμένοι να καταβάλλουν φόρο, να εκτελούν τη στρατιωτική τους θητεία, ενώ δεν επιτρέπονταν να εκμισθώσουν τη γη που τους είχε παραχωρηθεί. Εάν τα παραβίαζαν, πλήρωναν πρόστιμο, το τριπλάσιο του μισθώματος, στο Δημόσιο...

                   Το Φορολογικό Σύστημα στο Βυζάντιο

                                    Άμεσοι Φόροι:

Οι άμεσοι φόροι ήταν κατανεμημένοι με τρόπο ώστε οι φορολογούμενοι να συμβάλλουν στα κρατικά έσοδα ανάλογα με την  οικονομική τους κατάσταση. Ήταν για το λόγο αυτό χωρισμένοι σε γενικούς και φόρους τάξεων. 

Στους γενικούς φόρους ανήκαν οι Έγγειοι Φόροι στις αγροτικές περιοχές, ανάλογα με το μέγεθος των βοδιών που χρησιμοποιούνταν στην καλλιέργεια, τον αριθμό άλλων ζώων το ενιομιόν και ο  φόρος κάπνιου (για κάθε οικία), η αννώνα έγγειος φόρος που καταβαλλόταν σε είδος και αργότερα σε χρήμα και προοριζόταν για τη συντήρηση του στρατού της Κωνσταντινούπολης. Η εσθής, που ήταν παροχή ειδών στρατιωτικής εξάρτυσης, η εισφορά ίππων για το στρατό και ο χρυσός τιρώνων, που σχετιζόταν με την παροχή στρατιωτών ή το χρηματικό αντιστάθμισμα για τη στρατολόγησή τους, αποτελούσαν επίσης γενικέςαννωνικές εισφορές.

Οι φόροι τάξεων αφορούσαν κυρίως στους συγκλητικούς, τους διάφορους εμπορευόμενους και βιοτέχνες και τους βουλευτές των πόλεων. Οι συγκλητικοί καλούνταν να πληρώσουν την εισφορά γης, τακτικό φόρο επί της περιουσίας τους. Επίσης, τακτικός φόρος που βάρυνε την τάξη αυτή ήταν η ευχετήρια εισφορά, προσφορά χρυσού στον αυτοκράτορα ως δώρο για την Πρωτοχρονιά.

 Όλοι οι επαγγελματίες πάλι έπρεπε να πληρώνουν το  Χρυσάργυρον, που αποτελούσε φόρο άσκησης επαγγέλματος, (10% των Εμπορικών κερδών που όμως ήταν αρκετά βαριά εισφορά(!!!) και καταργήθηκε από τον αυτοκράτορα Αναστάσιο Α' (491-518) και αργότερα απλό ετήσιο

φόρο το αερικόν (κάτι σαν αυτό που λέμε σήμερα "αέρας").

Εκτός από τους παραπάνω υπήρχαν και έκτακτοι φόροι τάξεων, όπως ηπροσφορά χρυσού που έδιναν οι συγκλητικοί στον αυτοκράτορα σε εξαιρετικές εορταστικές εκδηλώσεις. Ανάλογη εισφορά των βουλευτών των πόλεων προς τον αυτοκράτορα είχε την ονομασία «στεφανικό χρυσίο» και αποδιδόταν συνήθως με παράλληλη εκφώνηση ενός πανηγυρικού λόγου, του λεγόμενου στεφανικού.

                                           Έμμεσοι Φόροι:

Παράλληλα με τους άμεσους, σημαντική πηγή εσόδων για το κρατικό ταμείο της Πρώιμης Βυζαντινής περιόδου αποτελούσαν οι έμμεσοι φόροι. Οι  φόροι αυτοί επιβάλλονταν στις διάφορες συναλλαγές, όπως στις αγοραπωλησίες και μεταβιβάσεις ακινήτων. Σε αυτούς ανήκαν επίσης τα «διαπύλια» και«διαγώγια» τέλη και οι τελωνειακοί δασμοί επί των εισαγομένων ειδών. Τα διαπύλια και διαγώγια τέλη επιβάλλονταν στα εμπορεύματα που διακινούνταν στο εσωτερικό του κράτους και εισπράττονταν από τους στρατιωτικούς υπαλλήλους που είχαν αναλάβει την υπηρεσία. 

Οι φόροι που βάρυναν το εξωτερικό εμπόριο, τα λεγόμενα «ελλιμένια», ανέρχονταν συνήθως στο 12,5% επί της αξίας των εισαγομένων ειδών και εισπράττονταν στους διάφορους τελωνειακούς σταθμούς από τους αρμόδιους υπαλλήλους που ονομάζονταν «κομμερκιάριοι». Εκτός από τους αυτοκρατορικούς υπαλλήλους, τους φόρους συνέλεγαν και ιδιώτες. Η εκμίσθωση όμως των φόρων σε ιδιώτες συνεπαγόταν πολλές φορές καταχρήσεις εις βάρος των φορολογουμένων, τις οποίες οι αυτοκράτορες προσπάθησαν να καταπολεμήσουν με τη θέσπιση αυστηρών ποινών.

Εκτός από αυτούς τους έμμεσους φόρους, οι Βυζαντινοί έπρεπε να πληρώνουν τέλη για την έκδοση εγγράφων διορισμού σε δημόσιες υπηρεσίες, για προαγωγές, όπως και για την παροχή υπηρεσιών από τις κρατικές αρχές. Στις υποχρεώσεις των Βυζαντινών προς το κράτος πρέπει τέλος να προσθέσουμε τις υπηρεσίες που έπρεπε να προσφέρουν δωρεάν για κρατικούς και αστικούς σκοπούς. 
Οι υπηρεσίες αυτές (λειτουργίες και αγγαρείες) συνίσταντο συνήθως στηνανάληψη αστικών αξιωμάτων που συνοδεύονταν από δαπάνες για έργα κοινής ωφέλειας ή σχετικές με το αξίωμα. Η παροχή των υπηρεσιών αυτών ήταν ιδιαίτερα σημαντική για τα δημόσια οικονομικά, καθώς περιόριζε στο ελάχιστο τα λειτουργικά έξοδα του κράτους. 

Η Είσπραξη των Φόρων και το Κτηματολόγιο 

Ο υπολογισμός της αξίας του φόρου σε «ζυγά» (jugum) και «κεφαλές» (caput) που αναλογούσε σε κάθε φορολογούμενο καταγραφόταν στα κτηματολόγια. Κάποια πρώιμα κτηματολόγια διασώθηκαν σε παπύρους. Διακρίνονταν κυρίως στα αναλυτικά των τοπικών αρχών, στα συνοπτικά των επάρχων του πραιτωρίου και στο κεντρικό κτηματολόγιο. Στα αναλυτικά καταγράφονταν λεπτομερειακά, με βάση τις φορολογικές δηλώσεις των φορολογούμενων, τα ονόματά τους, το όνομα του χωριού τους, οι γαίες τους σύμφωνα με την ποιότητά τους, οι πάροικοι, οι δούλοι και τα ζώα που κατείχαν. 

Στα συνοπτικά κτηματολόγια αναφέρονταν οι πόλεις κάθε επαρχίας με τον αριθμό των φορολογικών τους μονάδων, ενώ στο κεντρικό ο αριθμός των φορολογικών μονάδων κατά επαρχίες.

Κρατικοί υπάλληλοι επαλήθευαν τις φορολογικές δηλώσεις, αποτιμούσαν τα φορολογήσιμα αντικείμενα σε ζυγά και κεφαλές και κατέγραφαν το αποτέλεσμα στα κτηματολόγια'Άλλοι πάλι ήταν υπεύθυνοι για την τακτική καταβολή των φόρων και φρόντιζαν για την αντιστοιχία των τελευταίων με τις πραγματικές οικονομικές δυνατότητες των φορολογούμενων. Μέσω των κτηματολογίων η κεντρική κυβέρνηση της Κωνσταντινούπολης ήταν ενήμερη για τις φορολογικές υποχρεώσεις των επαρχιών του κράτους, τις οποίες και προσάρμοζε ανάλογα προκειμένου να αντιμετωπίζει τις μεγάλες κρατικές δαπάνες.

Βλέπουμε λοιπόν ότι από την αρχαιότητα μέχρι και τα πιό βαριά βυζαντινά φορολογικά συστήματα, είχαμε πολύ πιο δίκαιη φορολόγηση από την σημερινή και ελάμβαναν υπόψιν τις πραγματικές οικονομικές δυνατότητες των φορολογούμενων!

Το νέο Ελληνικό κράτος από τον Όθωνα μέχρι σήμερα, είναι κράτος κατοχής των ξένων δυνάμεων και ζυγός επί του ελληνικού λαού! Είναι ένα κράτος βαυαρικό, που τιμώρησε με ανέχεια, φυλάκιση και θάνατο όλους όσοι έδωσαν την ψυχή τους και το σώμα τους για την ελευθερία της Ελλάδας!

Κολοκοτρώνης, Μακρυγιάννης, Νικηταράς, Ανδρούτσος και άλλοι πολλοί γνωστοί και άγνωστοι αγωνιστές, φυλακίζονται διώκονται εξευτελίζονται ή δολοφονούνται....

Αυτό το κράτος με ελάχιστες εξαιρέσεις κάποιων πατριωτών ηγετών μέχρι σήμερα παραμένει εχθρικό απέναντι στον Ελληνικό λαό, ζητώντας φόρους και θυσίες από τον απλό φτωχό λαό αμνηστεύοντας τον πλούτο που εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων είναι συνυφασμένος και διαπλεκόμενος με την ξενοκίνητη  εξουσία.

Ταυτόχρονα στην αρχαιότητα και αργότερα στο βυζάντιο οι φορολογούμενοι ήξεραν που πάνε τα χρήματά τους για ποιες ανάγκες του κράτους πληρώνουν και οι πλούσιοι  είχαν ένα κίνητρο να προσφέρουν με τις χορηγίες τους λ.χ. για την άμυνα ή για τον πολιτισμό συγκεκριμένα ποσά για συγκεκριμένο έργο!

Το εχθρικό βαυαρικό κράτος από τον Όθωνα μέχρι σήμερα, με ελάχιστες όπως είπαμε εξαιρέσεις, επιδίδεται σε μια φορολογική αφαίμαξη του λαού, χωρίς να του δίνει και τον παραμικρό λογαριασμό για το που πηγαίνουν τα χρήματα αυτά. 

Στην σημερινή κατάσταση της ολοσχερούς αποικιοποίησης της ελληνικης επικράτειας, με το τεχνητό χρέος, ο Ελληνικός λαός είναι πλέον στη θέση των δουλοπαροίκων που όμως φορολογούνται!!!

Όλα τα ποσά των υποτιθέμενων δανείων ουδέποτε μπήκαν σαν ρευστό στα ταμεία του κράτους και κανείς απλός ΄Ελληνας δεν ξέρει πώς "ξοδεύτηκαν"αυτά τα ηλεκτρονικά λογιστικά "δανεικά" χρήματα. Ζητούνται όμως να επιστραφούν από τον απλό λαό.

Οι φόροι με την πρόφαση του "χρέους" είναι πλέον εντελώς παράλογοι, υπερφορολογούνται εκτός όλων των άλλων και όσα δεν παράγουν εισόδημα και όπως πάντα υπερφορολογείται ο φτωχός λαός.

Σαν να μην έφτανε αυτό για να ξεχειλίσει το ποτήρι, οι αβάσταχτοι και παράλογοι αυτοί φόροι καταλήγουν στο βαρέλι δίχως πάτο του "χρέους" που γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο ότι είναι το άθροισμα των χρεών των τραπεζών που μετακυλίστηκε στο δημόσιο δια της μεθόδου της "ανακαεφαλαιοποιήσεως" και τώρα καλείται να το πληρώσει ο Ελληνικός λαός.


Φαντάζεστε να ερχόταν ο διαχειριστής της πολυκατοικίας και να σας έλεγε ότι χρωστάτε για κοινόχρηστα π.χ. 3000 ευρώ για "δαπάνες" ή "χρέη" της πολυκατοικίας χωρίς να σας έδινε περαιτέρω εξηγήσεις.Υπήρχε περίπτωση εσείς να τον πληρώσετε;



Αυτοί είναι οι λόγοι που οι Έλληνες δεν θέλουν να πληρώνουν την εφορία, το ληστρικό, εχθρικό κράτος που τους αφαιμάζει και δεν τους παρέχει καμμία εξήγηση για τις δαπάνες αλλά και καμμία υποστήριξη στη ζωή τους, τώρα δε θέλει να τους πάρει και τα σπίτια, να τριγυρνάνε στους δρόμους άνεργοι, άποροι και  άστεγοι!

Ε λοιπόν αν ο Έλληνας αποφεύγει την εφορία, είναι γιατί αυτό το κράτος δεν είναι σαν τη μητέρα που φροντίζει για τις ανάγκες των παιδιών της, αλλά σαν την κάκιστη μητριά που ζει εις βάρος των παιδιών της αφού τα ληστέψει. 

Αυτό όμως δεν μπορεί πια να συνεχιστεί...  

πηγή: Αττικά νέα
Επιτρέπεται η αντιγραφή και ιεραποστολική αξιοποίηση των κειμένων πού θα βρείτε εδώ, είτε ημετέρων ή αντεγραμμένων από άλλους ιστοχώρους, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ από ορθόδοξα ή φιλορθόδοξα ιστολόγια με υποχρέωση την αναφορά πηγής και συγγραφέως του κειμένου και την μη περικοπή αυτού για οποιονδήποτε λόγο.Τα ανυπόγραφα άρθρα και όσα δεν αναφέρουν πηγή ανήκουν στο υποφαινόμενο ιστολόγιο.
Συνήθως οι εικόνες πού χρησιμοποιούμε, παρέχονται από την αναζήτηση google.Αν νομίζετε ότι η ανάρτηση τους θίγει δικαιώματα σας, ειδοποιήστε να τις κατεβάσουμε.

Ευχαριστούμε